Systematyka prosta

Systematyka prosta. Ilość syntetycznych tworzyw wchodzących w zakres kauczuku syntetycznego ciągle wzrasta, brak zaś powszechnie przyjętego prostego schematu podziału kauczuków syntetycznych powoduje zrozumiałe zamieszanie w tej dziedzinie. Wysuwano propozycje, aby biorąc pod uwagę wszystkie obecnie proponowane schematy opracować jeden prosty a zarazem dobry schemat nomenklatury. Jako podstawową nazwę dla wszystkich ciał posiadających własności kauczuku można by przyjąć słowo elastyki. Termin ten jest pochodnym znanego i stosowanego powszechnie przymiotnika elastyczny. Read more „Systematyka prosta”

HISTORIA ROZWOJU SYNTETYCZNYCH TWORZYW ELASTYCZNYCH

HISTORIA ROZWOJU SYNTETYCZNYCH TWORZYW ELASTYCZNYCH Początkil powstania syntetycznych tworzyw elastycznych. Pierwsze prace badawcze nad kauczukiem naturalnym miały na celu rozbicie cząsteczki kauczuku, a następnie jej syntezę z otrzymanych składników, czyli otrzymanie maturalnego kauczuku syntetycznego. Mimo wielu wysiłków nigdy jednak nie udało się uzyskać kauczuku naturalnego na drodze syntezy. Okres prób pad syntezą kauczuku naturalnego z jego produktów rozpadu jest zarazem okresem niepowodzeń, gdyż obrana droga nie była właściwa. Podstawowym materiałem, z którego jest zbudowany kauczuk naturalny, jest izopren- węglowodór otrzymywany przy termicznym rozpadzie kauczuku. Read more „HISTORIA ROZWOJU SYNTETYCZNYCH TWORZYW ELASTYCZNYCH”

Belka spoczywa na odpowiednio dopasowanej dolnej czesci uchwytu

Poszczególne warstwy sklepienia układamy na deskowaniu opierającym się na krążynach podwieszonych do belek stalowych za pomocą specjalnych uchwytów. Krążyny opiera się za pomocą klinów na biegnącej wzdłuż osi sklepienia belce. Belka spoczywa na odpowiednio dopasowanej dolnej części uchwytu. Po zamknięciu sklepienia zwornikiem i zalaniu go zaprawą można po 2 godzinach usunąć krążyny i ustawić na nowym stanowisku pracy . Belki stalowe muszą być zabezpieczone przed rdzewieniem. Read more „Belka spoczywa na odpowiednio dopasowanej dolnej czesci uchwytu”

Stropy ceramiczne i prefabrykowane

Stropy ceramiczne i prefabrykowane Z zasadami konstrukcji stropów ceramicznych i stropów wykonywanych z elementów prefabrykowanych zapoznaliśmy się już pokrótce w rozdziale II. Niżej omówimy szczegółowo sposób budowania najczęściej stosowanych obecnie stropów ceramicznych i prefabrykowanych . Stropy z cegieł i pustaków ceramicznych Do najczęściej stosowanych stropów ceramicznych należą stropy wykonywane w postaci płaskiej płyty ceglanej zbrojonej stalą płaską lub okrągłą i opartej na murach, lub, przy większych rozpiętościach pomieszczenia, na belkach stalowych. Stropy te od nazwiska ich wynalazcy noszą nazwę stropów Kleina. Oprócz cegły pełnej do budowy płyt w stropach Kleina stosuje się cegłę dziurawkę grubościenną oraz specjalne pustaki Foestera łączone na wpust i żłobek klinowy. Read more „Stropy ceramiczne i prefabrykowane”

Montaz odbywal sie za pomoca centralnego masztu systemem podbudowy

Montaż odbywał się za pomocą centralnego masztu systemem podbudowy: najpierw zmontowano dookoła masztu kratownice najwyższego rzędu; po zmontowaniu jednego pierścienia kratownic podnoszono maszt, budowano dalsze pierścienie itd. aż do zmontowania ostatniej 160 kratownicy. Kopuła osadzona jest na 20 łożyskach. Montaż ukończono w ciągu 30 dni. Na konstrukcję zużyto 160000 nitów aluminiowych oraz 7000 śrub wykonanych z nierdzewnej stali. Read more „Montaz odbywal sie za pomoca centralnego masztu systemem podbudowy”

Emulsje smolowe

Emulsje smołowe wykazują znacznie wolniejsze wytrącanie się lepiszcza na powierzchni kamienia niż emulsje asfaltowe, gdyż wydzielenie się cząstek nierozpuszczalnego w wodzie emulgatora odbywa się z trudnością. Zaletą tych emulsji jest możność wymieszania ich z drobno zmielonymi materiałami, jak cement, gips, pył kamienny, bez obawy wydzielania się lepiszcza. Wytrącenie się smoły z emulsji może nastąpić dopiero po całkowitym odparowaniu wody z emulsji. Z tego. powodu emulsje te narażone są na reemulgację przez wodę deszczową, zwłaszcza w okresie, w którym woda nie odparowała jeszcze z emulsji. Read more „Emulsje smolowe”

Do pomiaru lepkosci smól rzadkich i uplynnionych sa stosowane naczynia z otworem wyplywowym

Przyrząd ten nadaje się do badania produktów o wysokiej lepkości i został przyjęty w normie jako przyrząd do badania smół drogowych. Normalny-pomiar odbywa się przy otworze wypływowym średnicy 10 mm. Do pomiaru lepkości smół rzadkich i upłynnionych są stosowane naczynia z otworem wypływowym średnicy 4 mm. Lepkość (wiskoza) smoły według ETA oznacza czas w sekundach potrzebny po Wypływu 50 cm- smoły w temperaturze 30°C. Dokonywane są pomiary lepkości smoły również i w innych temperaturach. Read more „Do pomiaru lepkosci smól rzadkich i uplynnionych sa stosowane naczynia z otworem wyplywowym”

Naprawa srednich uszkodzen nawierzchni bitumicznych

Naprawa średnich uszkodzeń nawierzchni bitumicznych. Przyczyny powstawania uszkodzeń średniej głębokości (2-3,5 cm) nawierzchni bitumicznych są takie same, jak i uszkodzeń płytkich. Różnica polega tylko na większym ich zaawansowaniu, spowodowanym czasem lub większym obciążeniem nawierzchni. Sposób przygotowania uszkodzeń do naprawy oraz technologia wykonania tej naprawy są identyczne jak przy uszkodzeniach płytkich, omówionych w punkcie 4.6.3. Różnica istnieje tylko w wielkości uziarnienia grysów i ilości jednostkowego zużycia materiałów do wykonania tych napraw. Read more „Naprawa srednich uszkodzen nawierzchni bitumicznych”

Z wymienionych rodzajów gruntu najbardziej klopotliwymi do stabilizacji przy uzyciu emulsji asfaltowych (oraz innych lepiszcz bitumicznych) sa gliny, zwlaszcza zwiezle gliny ciezkie

Z wymienionych rodzajów gruntu najbardziej kłopotliwymi do stabilizacji przy użyciu emulsji asfaltowych (oraz innych lepiszcz bitumicznych) są gliny, zwłaszcza zwięzłe gliny ciężkie. Głównymi przyczynami trudności ich stabilizacji przy użyciu poprzednio wymienionych lepiszcz są: – trudność rozdrobnienia i dostatecznego ich spulchnienia, – długi okres wyparowywania wody, związania gliny z asfaltem i całkowitej stabilizacji jej po wbudowaniu w nawierzchnię przez związane z tym wydłużenie czasu procesów technologicznych wykonania robót i zwiększenie ich kosztu. Z podanych przyczyn większość krajów, zwłaszcza położonych w strefach wilgotnych, unika stabilizacji przy użyciu lepiszcz bitumicznych gruntów gliniastych, a szczególnie glin zwięzłych ciężkich, do wykonywania robót drogowych i lotniskowych. Niemniej jednak, na niektórych terenach, gdzie brak jest odpowiedniego mineralnego materiału miejscowego lub istnieje konieczność sprowadzania go ze znacznych odległości, stabilizacja wspomnianych glin przy użyciu emulsji asfaltowej oraz podobnych lepiszcz bitumicznych może mieć uzasadnienie zarówno techniczne, jak i ekonomiczne. Przykładem tego są niektóre strefy Związku Radzieckiego zarówno wilgotne, jak i suche, gdzie brak jest miejscowego kruszywa naturalnego oraz materiału skalnego. Read more „Z wymienionych rodzajów gruntu najbardziej klopotliwymi do stabilizacji przy uzyciu emulsji asfaltowych (oraz innych lepiszcz bitumicznych) sa gliny, zwlaszcza zwiezle gliny ciezkie”